ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ & ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑ- ΑΡΘΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΙΣΧΙΟΥ

Πώς επιδρά η κολύμβηση στην οστεοαρθρίτιδα;

Ανησυχίες σχετικά με την επίδραση της κολύμβησης και εν γένει των ασκήσεων στο νερό εκφράζει μεγάλο ποσοστό ατόμων που πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα ισχίου ή έχουν προβεί σε αντικατάσταση της άρθρωσης. Φοβούνται μήπως η αντίσταση του νερού επιδεινώσει την πάθηση ή επηρεάσει τη μετεγχειρητική πορεία όσων έχουν υποβληθεί σε αρθροπλαστική.

Η αλήθεια είναι, όμως, ότι η κολύμβηση συμβάλλει στην υποχώρηση του πόνου και της δυσκαμψίας και επισπεύδει την ανάρρωση μετά από την εγχείρηση. Οι ασθενείς σε βάθος χρόνου κινούνται με μεγαλύτερη ευκολία, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής τους.

Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια χρόνια, μη αναστρέψιμη εκφυλιστική νόσος που σχετίζεται με τη γήρανση και ξεκινά στην ηλικία των 50-60 ετών περίπου. Τραυματισμοί του ισχίου, όπως τα κατάγματα, γίνονται αιτία εμφάνισής της και σε νεότερους. Το αρχικό και κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος και σταδιακά εμφανίζεται δυσκαμψία, αστάθεια και αδυναμία, τα οποία οδηγούν σε λειτουργικούς περιορισμούς στην καθημερινή ζωή. Η αιτία των συμπτωμάτων αυτών είναι η εκφύλιση του χόνδρου που βρίσκεται μεταξύ της κοτύλης και της μηριαίας κεφαλής, ρόλος του οποίου είναι η ομαλή ολίσθηση της μιας επιφάνειας με την άλλη.

Στα αρχικά στάδια η πάθηση αντιμετωπίζεται συντηρητικά. Το πλάνο αντιμετώπισης των συμπτωμάτων αποσκοπεί στην ύφεσή τους και περιλαμβάνει:

Όταν αυτά πάψουν να προσφέρουν ανακούφιση, συστήνεται η λήψη κορτικοστεροειδών και ενέσιμες θεραπείες, όπως είναι οι ενέσεις κορτιζόνης, πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια (PRP) και υαλουρονικού οξέως.

Στις περιπτώσεις που καμία από τις παραπάνω επιλογές δεν φέρνει τα αναμενόμενα αποτελέσματα και οι ασθενείς εξακολουθούν να πονάνε και να μην μπορούν να ζήσουν φυσιολογικά, λόγω αυτού και των λοιπών συμπτωμάτων, τότε η μοναδική λύση είναι η χειρουργική αντικατάσταση της άρθρωσης. Απευθύνεται μόνο σε ασθενείς τελικού σταδίου οι οποίοι δεν επιθυμούν να αποσυρθούν από την ενεργό ζωή, αλλά επιδιώκουν τη συνέχισή της.

Η ολική αρθροπλαστική ισχίου θεωρείται η πιο αποτελεσματική θεραπεία και μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω μιας σειράς διαφορετικών προσεγγίσεων. Η AMIS είναι μια από αυτές, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει γίνει η πιο δημοφιλής, λόγω των πλεονεκτημάτων που προσφέρει.

Ενώ με τις κλασικές χειρουργικές μεθόδους οι μύες πρέπει να κοπούν για να προσεγγίσει ο χειρουργός την άρθρωση, με την AMIS απλώς παρεκτοπίζονται για να τοποθετηθεί η πρόθεση, αφήνοντας ανέπαφους τους γύρω ιστούς, περιλαμβανομένων των νεύρων και τενόντων. Αυτό σημαίνει ότι ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες βλαβών σε αυτές τις δομές και εξαλείφεται η ανάγκη για μετάγγιση αίματος.

Οι ασθενείς επιστρέφουν στο σπίτι τους πολύ γρήγορα και αναρρώνουν ταχύτερα. Εντός του 24ώρου αρχίζουν να περπατούν με βακτηρίες, τις οποίες αφήνουν συντομότερα συγκριτικά με τον χρόνο που θα απαιτούνταν εάν η επέμβαση γινόταν με άλλη προσέγγιση. Έτσι η επιστροφή σε δραστηριότητες, όπως η οδήγηση και η εργασία, γίνεται γρηγορότερα.

Η φυσικοθεραπεία και γενικά η άσκηση βοηθά τα άτομα με οστεοαρθρίτιδα κάθε σταδίου, αλλά και όσους ανθρώπους έχουν ήδη υποβληθεί σε αρθροπλαστική.

Η ενδυνάμωση των μυών γύρω από την άρθρωση αποτελεί σημαντικό βήμα της θεραπείας, καθώς βοηθά στη βελτίωση της ποιότητας του χόνδρου, της ενεργοποίησης των νεύρων και του συντονισμού μεταξύ των μυών. Επιπλέον, οι ισχυρότεροι μύες βοηθούν τις αρθρώσεις, διευκολύνουν την απορρόφηση και την κατανομή του βάρους στην άρθρωση, αυξάνοντας έτσι τη σταθερότητα και βελτιώνοντας τη λειτουργικότητα και την κινητικότητα.

Οι δυνατοί μυς περιορίζουν τον πόνο και τη δυσλειτουργία και σε όσους έχουν χειρουργηθεί και μειώνουν την πιθανότητα επιπλοκών κατά 30% - 80%.

Η κολύμβηση και οι ασκήσεις στο νερό είναι ιδιαίτερα ωφέλιμες για όλους, και ακόμη περισσότερο για τους υπέρβαρους και τους ηλικιωμένους ασθενείς. Η άνωση υποστηρίζει το βάρος του σώματός τους, μειώνοντας τις επιπτώσεις στις αρθρώσεις και την ένταση του αντιληπτού πόνου. Η θερμοκρασία και η πίεση του ζεστού νερού χαλαρώνουν τους μύες, ανακουφίζουν από το στρες, μειώνουν τη μυϊκή δυσκαμψία και διευκολύνουν την κίνηση.

Η άσκηση στο νερό προστατεύει από πτώσεις και τραυματισμούς, δυναμώνει τους τετρακέφαλους και τους απαγωγείς οι οποίοι παίζουν σημαντικό ρόλο στην ισορροπία και τη λειτουργικότητα της άρθρωσης προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά. Στα πλεονεκτήματά της περιλαμβάνεται και η χαλάρωση που προσφέρει, όπως και η βελτίωση του κυκλοφοριακού συστήματος.

Οι ασθενείς, όμως, δεν πρέπει να υπερβάλλουν, αλλά να κολυμπούν με αργούς έως μέτριους ρυθμούς, διότι η αύξηση της ταχύτητας κάθε δραστηριότητας στο νερό αυξάνει τα φορτία που δέχεται η άρθρωση. Αυτό δεν σημαίνει ότι η τεχνητή άρθρωση δεν αντέχει μεγάλα φορτία, ειδικά στο νερό που περιορίζεται σημαντικά η πίεση και οι κραδασμοί που έπρεπε να υποστεί εάν η άσκηση γινόταν στο έδαφος.

Το κολύμπι, το aqua aerobic και το περπάτημα μέσα στο νερό είναι, δηλαδή, ευεργετικό για όσους πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα, αλλά και για όσους έχουν υποβληθεί σε αρθροπλαστική ισχίου.